Te-Vrede

TE-VREDE

Kiek ins nao die wónderlike

wolle dèkke van de sjnieë;

dan dink ich mieë

aan luuj die in barakke

van Auschwitz zote

woeë ’t viertig grade vroeës.

Druim dan van dat lekker

lankoet ligke in de zón;

Dan zieën ich zoeë’n mager wich

in de brennende zón

mit al die vlege op ’t gezich.

Alle, dan kiek ins nao de leefste;

En dan bedink ich mich

dat zoeë väöl luuj

die leefste sjuus verloerte.

Wat bès doe toch ‘ne óndankbare miensj;

En dan grien ich uëver dae man

en dink dan

wat zal ’t nog lang doere

ieë de luuj normaal zint woere.

Advertenties