Sankt Mokka

Sankt Mokka

 

Wanjelentaere door de Eifel tróf ich oppe Schmugglerweg – ein wanjelpaad bie Zweifallshammer – emes dae mich ‘t verhaol van de Sankt Mokkakirk in Schmidt vertèlde.
In 1945, nao de oorlog, hawwe de luuj in Schmidt, ei dörpke tösje Nideggen en Heimbach, sjus wie de meiste luuj, zo goud wie niks mee oppe rubbe.

Bie de sjlaag om ’t Hürtgenwald ware bekans alle hoezer in ‘t dörp kepot gesjaote of verrenneweierd. Ouch de kirk.

De Schmidter wólle hun hoezer en boerehäöf gaer opboewe, mer hawwe gein geldj. Ze koume op ’t idee te gaon sjmókkele.Omdat op sigrette en kaffe väöl sjtuur* zout, koosj me dao väöl mit verdeine. Zo óntsjtóng de grootste kaffesjmòkkel tösje ‘t Belsj en de Eifel:

‘t Kaffeefront.

Dat sjmókkele góng neit zónger gevaor. Wied eweg van de grote waeg leipe de sjmókkelpaedjes wo veural ’sjnachs ’t hawve dörp – mit väöl kènjer en jeug – mit pungele oppe kraomejaok góng sjmókkele. Veurop en opzie leipe verkennesj óm te waarsjuwe bie gevaor.

Natuurlik gouf ‘t  ouch kemieze en dèks koume die oet ‘t zelfde dörp of waore zelfs femieje van de sjmókkelaesj.

Toch passeierde ‘t  mee wie èns dat de sjmókkelaer ziene pungel oppe vluch mous achterlaote. En ouch zeen d’r  gans get opgepak en nao de Klingelputz (kasjot) in Kölle gebrach.

De pesjtoor van Schmidt wós natuurlik dat zien sjäöpkes  jeder nach sjmókkelend nao ’t Belsj gónge. En hae wós ouch dat ze in ein waek mee verdeinde wie veur de oorlog in ein gans jaor.

Aaf en toe góng pesjtoor ouch nao Kölle en gouf hun de raod te blieve zjwiege. Daoróm ouch höbbe die sjmókkelaesj neit lang vasgezaete.

Veur sommige aevel leip ’t neit zo goud aaf: ei sjtök of ach zeen door kemieze oppe vluch doodgesjaote.

Dank de sjmókkel van kaffe en sigrette góng ’t in Schmidt flot weier baeter en de luuj boewde de hoezer allenej op, behawve de kirk. Pesjtoor haw gein geldj veur de opboew van zien kirk, ein kirk mit zónger daak. Op eine gouwen daag waar pesjtoor ’t zat en praekde hae:

“Ich weit gans zeker, dat geer, leif luuj, zo väöl geldj höb, dat geer d’r koppien van krig.

Bie mich is ’t angesjóm: ich höb koppien van de sjoud die ich höb en krieg ouch nog gries haor d’r van…Ich bae jeder nach dat geer neit gesjnap waert en geer, geer höb niks euver veur de opboew van ós kirk..!”

Dat hólp. De bujele gónge róndj en me zaet dat ‘r in die waek 250.000 Mark woorte opgehaold. Daovan höbbe ze de kirk sjoon gerestaureierd.

 

Mer wie is die kirk noe aan de naam Sankt Mokka gekómme? Gans geweun: de naam van de gesjmókkelde kaffe waar: “Mokka Turc”, daoróm.

 

Euveriges, me zaet dat zich in Kölle emes bie de bisjop haet beklaag mit: “ ‘t Geef toch gaaroets  geinen Heilige Mokka!”.

 

 

meert2015©johnhertogh   *sjtuur = belasting (Zittesj)